Schuld en boete bevordert de verduurzaming niet

Collectief de wereld veranderen

Wouter Mensink betoogt in de Trouw van zaterdag 11 april dat we met collectief koopgedrag de wereld kunnen veranderen: http://www.trouw.nl/tr/nl/5009/Archief/archief/article/detail/3948908/2015/04/11/Fairtrade—samen-dubben-we-beter.dhtml. Hij heeft dat in z’n eentje geprobeerd, en afgezien van het enorme tijdsbeslag dat dat met zich meebrengt, gaat er weinig  koopkracht uit van dat ene individu. Hij gebruikt verschillende apps, zo te lezen o.a. Questionmark, http://www.thequestionmark.org/, een app waarmee je op basis van de streepjescode een duurzaamheidscore kan laten genereren. Maar inderdaad, je kunt je voorstellen dat het scannen van alle producten op je boodschappenlijstje, en het eventueel kiezen van een alternatief, geen sinecure is en van de supermarkt trip een waarachtige bezoeking maakt.

Publiek werkt alleen als we zelf worden geraakt, anders wordt het ‘guilt marketing’

Mensink wil “publiek maken”. Dat zie je bij zorg initiatieven, dan zie je bij energie initiatieven. Dat zou ook met Fairtrade moeten vertelt hij. Zo kun je druk uitoefenen om eerlijke handel te bevorderen. En daar gaat de redenatie mank. Uit talloze onderzoeken blijkt dat de consument wel zegt dat hij bereid is een blokje om te gaan, meer te betalen voor een duurzamer product, maar dat we aan de kassa toch constateren dat dat niet gebeurd. Want de consument zal in grote mate alleen zijn gedrag veranderen, ook collectief, als een direct voordeel voor zichzelf aan zit. De consument kan voor betere zorg zorgen voor z’n dierbaren, of kan goedkoper energie inkopen. En die vlieger gaat niet op met Fairtrade. Inderdaad, er  is een kleine percentage consumenten die heel bewust inkopen, en daar ook meer voor betalen. Dat zal zeker niet meer zijn dan 5% van de bevolking. En daar helt Mensink dan ook over naar ‘guilt marketing’, appelleren aan een verantwoordelijkheid hier ver vandaan, zonder direct voordeel voor de consument. En dat werkt niet, dat blijkt. Dat krijg je ook niet ‘publiek’. Mensink geeft dat goed voor jezelf zorgen ook betekent dat je verantwoordelijkheid neemt voor die ander. En dat gebeurt nu juist niet.

Van de consument hoef je het niet te verwachten

Wat wel gebeurt, en wat nog veel moet gebeuren, is dat de industrie, de winkels hun eigen verantwoordelijkheid nemen voor hetgeen ze aanbieden. Dat neemt inderdaad ook de keuzestress weg waar Mensink het over heeft. We worden met z’n allen ook gek van alle keuzes die we tegenwoordig moeten maken, alsof die keuze de wereld beter maakt. Of het nou gaat om zorgverzekeringen, of energie, of koffie. Het liefst kiezen we minder, niet meer. Er is al genoeg te kiezen.  Dus moeten we bouwen wat op z’n Engels ‘choice editing’ heet, een winkel maakt keuzes in wat hij verkoopt. Dat gebeurt nu al, en dat ook prima via de duurzaamheidsas. Keuze regie dus.

Van het bedrijfsleven wel, dat moet zelfs

Inzetten op de verantwoordelijkheid van het bedrijfsleven, waarbij de overheid en maatschappelijke organisaties een stimulerende rol kunnen spelen, dat is de weg naar verduurzaming. Laten we ons nou niet eer rad voor de ogen laten draaien dat we kiezen met onze portemonnee. Dat doen we wel, alleen niet in de richting die Mensink voorstaat. Nee, die portemonnee moet niet meer kiezen, want het aanbod is OK, dat is de weg naar verdere verduurzaming.

Posted in Sustainability | Leave a comment

Human Rights Made Simple

Intro

The United Nations Guiding Principles on Business and Human Rights have become the reference point for prevention and addressing business-related negative human rights impacts. The point is that those UNGPs are in no way geared towards SMEs. Only the largest corporations of this world have the capacity to work along the lines of the UNGPs.

A case is made to make the UNGPs applicable by SMEs.

 

Step 1: Essential Business Human Rights (EBHR)

There are 33 Human Rights. The essential Business Human Rights are:

4. Right to enjoy just and favorable conditions of work.

5. Right to form and join trade unions and right to strike.

7.b. and 14. Right to children’s & young people’s protection from exploitation (no child labor) and Right not to be subjected to slavery, servitude or forced labour.

 

Step 2: Create blueprints per sector

1. Create the EBHR Risk Matrix summarizing the EBHRs and direct or indirect adverse impact on those:

 

EHBR Matrix

 

 

2. Create the EBHR Solution Matrix summarizing the improvement opportunities for those impacts based on urgency:

EHBR Solution Matrix

 

 

 

3. Create action plan to tackle the negative impacts. Start with low hanging rights. Making sure all the time that solutions are incorporated in existing or new policies including a grievance mechanism. Communicate the action plan.

4. Recycle.

 

Posted in Sustainability | Leave a comment

Keurmerken: hoe is dat duurzaamheids oerwoud ontstaan?

Intro

Kees Knulst publiceert op 26 maart bij Vice Versa online “Keurmerken: snoeien in het duurzaamheidsbos.” Zijn voornaamste punten:

  • 42% Van de consumenten heeft aandacht voor duurzaamheid tijdens het aankoop proces.
  • Steeds meer burgers wantrouwen keurmerken en ze vinden dat er teveel zijn.
  • Belangrijkst is wat de impact is van keurmerken.
  • In de cacao branche ziet men positieve effecten op korte termijn, en geen effect op lange termijn.
  • Daar tegenover stelt Knulst een voorbeeld uit Uganda dat een holistische benadering voorstaat.
  • “Kortom, aandacht voor de kwaliteit en geloofwaardigheid van duurzaamheidskeurmerken is blijvend noodzakelijk.”

Terecht suggereert Knulst dat keurmerken maar een deel van verhaal zijn. Keurmerken zijn niets meer en ook niets minder dan een hulpmiddel op weg naar verdere verduurzaming. Veel keurmerken zijn een ‘license to source’ geworden. Als je er geen gebruik van maakt, loop je de kans aangevallen te worden op je gebrek aan maatschappelijke betrokkenheid. NGOs hebben hard gewerkt om zover te komen. Zo is er door de jaren heen een ware wedloop ontstaan tussen keurmerken. Het is een markt, met marktaandelen, met de NGOs als belangrijke aanjager van die concurrentie. En dat is goed geweest. Basis eisen zijn zo vastgelegd, de minimum lat is gelegd. Maar we moeten ons inderdaad realiseren dat keurmerken een weegschaal zijn. Je voldoet er aan of je voldoet er niet aan. Je hoort er bij of je hoort er niet bij. Wat een race naar de top was, is een race naar de bottom geworden. Je wordt gewogen en als je te licht wordt bevonden, dan krijg je het labeltje niet. Die industrie brengt grote kosten met zich mee. Ook al omdat de ene inkoper een ander labeltje wil dan de andere. Zo wordt het steeds duurder om te voldoen aan alle eisen.

Weegschaal

De eerste stap om aan dat oerwoud te ontsnappen is zorgen dat er niet meer exclusief voor bepaalde keurmerken wordt gekozen, maar dat men uit gaat van een ‘mandje’ met vergelijkbare keurmerken. Het IDH AGF-programma gebruikt dat bijvoorbeeld: http://www.sifav.com/en/about-sifav2020. Daarvoor heb je dan wel weer een weegschaal der weegschalen nodig. Meer en meer wordt de weegschaal van ITC gebruikt, die de nodige flexibiliteit aandraagt voor een gedegen vergelijking: http://www.standardsmap.org/.

Tweede stap is dan ook wel dat inkopers dan wederzijds elkaars keurmerk keuzes gaan erkennen, want anders blijven we zitten met al die kosten voor de producent die anders door heel veel verschillende keurmerken moet worden gekeurd. Dat gebeurt bijvoorbeeld bij het Consumer Goods Forum via het Global Social Complicance Program.

En derde stap is dat keurmerken steeds meer gaan samenwerken. Dat gebeurt bijvoorbeeld binnen keurmerkorganisatie ISEAL: http://www.isealalliance.org/our-work/improving-effectiveness. Dat schiet overigens niet erg op. En dat heeft z’n oorsprong weer in het feit dat de keurmerken met elkaar concurreren en samenwerking betekent minder omzet c.q. marktaandeel. En ja, een keurmerk wil zichzelf overbodig maken, maar in de praktijk werken er gewoon mensen die, net zoals ‘gewone’ werknemers, graag hun baan willen houden. Of worden geleid door managers die hun invloed willen houden. Op dit vlak hebben we nog wel wat stoom nodig. Ik denk dat dat met name een rol kan wezen voor het inkopende bedrijfsleven.

Meetlat

Keurmerken zijn maar het begin van het verhaal. Als er wordt voldaan aan de minimum eisen van een keurmerk begint het echt werk pas. Dan kan er worden gewerkt aan continue verbetering en innovatie. Aan het meten van de impact van maatregelen. Dat staat nog in de kinderschoenen. En ook hier hebben we de hulp nodig van NGOs. Om de nadruk op keurmerken te verleggen naar nadruk op continue verbetering. Zodat bedrijven dat ook durven en zich niet langer blindstaren op keurmerken. Nu is het nog zo dat elke zichzelf respecterende supermarkt alleen producten uit het zuiden wil verkopen die voorzien zijn een keurmerk, voor de zekerheid, als een soort verzekering tegen negatieve berichtgeving.

Een van de organisaties die druk bezig is met die verbetering is The Sustainability Consortium. TSC ontwikkelt meet- en rapporterings hulpmiddelen voor verduurzaming bij producten. Om jaar na jaar betere scores te halen. De Sustainable Apparel Coalition doet iets vergelijkbaars voor kleding.

Het is natuurlijk van belang dat de meetmethodes die worden ontwikkeld impliciet of expliciet meten op de meest relevant impact punten. Dat is een uitdaging, dat weten we al aan de eindeloze discussies over impact meting.

Overheid als marktmeester?

Knulst pleit voor een stimulerende en toezichthoudende rol van de overheid. Het toezicht houden zou ik liever inwisselen voor een inkoop beleid van diezelfde overheid die niet alleen stoelt op keurmerken, maar dat juist ook aandacht geeft aan de vernieuwende methodes die ik hierboven beschreef. Alleen dan hoeven we het niet meer te hebben over het oerwoud van keurmerken, maar kunnen we het hebben over oerwoud zelf en hoe dat beter wordt van innovatie in verduurzaming.

Posted in Sustainability | Leave a comment

“So are you saying that we’re all just, like, really excellent sheep?”

schaap

You might have heard already, there is this book by William Deresiewicz. The title: Excellent Sheep: The Miseducation of the American Elite and the Way to a Meaningful Life. Quoting one review: “But in this probing indictment, a former Yale professor accuses America’s top universities of turning young people into tunnel-visioned careerists, adept at padding their résumés and filling their bank accounts but unprepared to confront life’s most important questions.”

I have the honor to speak to you, the first class of PPLE. As part of the first PPLE class, you are all pioneers. You are the first to set the standards and create the foundations for your successors. You have a big responsibility to do well and to prove professor Deresiewicz wrong and to stay away from the sheepfold.

Today you are here to embark on your academic, personal and professional journey. My journey started 35 years ago, and I am still going strong. We share the same start, right here at the University of Amsterdam. In fact, I began by studying Psychology, one of the letters in PPLE, at this university. Following this, I studied Business Administration at Erasmus University and Michigan University. As speaker for the Talent Development Program I would like to share some thoughts for you to incorporate with your journey.

With your IQs, you belong to the top 5% of the world population. As the age old adage goes: “To those whom much is given, much is expected.”

You can use this beneficial position to do many great things. As you have chosen PPLE, it is safe to assume that you have a broad interest in societal issues.

At any given moment, we face enough challenges and opportunities. The question is if you want to be engaged as a world citizen or if you choose to be a wealthy spectator.

The possibilities to solve the challenges of this world and to grab these opportunities are in your imagination and creativity.

Some of you will become lawyers and human rights advocates or you can choose the corporate path and become the future CEOs of breakthrough companies. All represent ways to shape the world for the better for the worse. I, for one, chose the private sector path.

Going corporate and doing good doesn’t have to be opposites.

As a pioneer in sustainability at Ahold, the mother company of Albert Heijn, the store that you will come across when you do your grocery shopping, there’s quite a few of them in Amsterdam… I had to pave the way for what is now a global sustainable purchasing policy. I think it was somewhere in 2001 when Kofi Annan, former secretary-general  of the UN, talked to Cees van der Hoeven, former CEO of Ahold, at the World Economic Forum in Davos. Cees promised Kofi that he would do something for Africa. In 2002, it was decided that I would be that “something”. I went to Accra with my family: Sylvia my lovely wife, and our three boys of 9, 13 and 15. “Drill water wells, build schools, advise market women; do something good!” that was my mission. After talking to all the ministries, NGOs and companies, I found out the one and only thing that Ahold could do was what we were good at: purchasing. But with one little change: I purchasing in a sustainable way.

One example is the Puur & Eerlijk brand. That is Dutch for “pure and honest”. You can find it in your local Albert Heijn. Right now, you can find many “pure and honest” products at Albert Heijn, but this whole journey started out with a small fresh cut pineapple salad from Ghana. It was flown into Amsterdam every night by KL590 at 10:10PM, arriving at Schiphol at 7AM the following day. That journey took us to almost every kind of food you can think of. Starting with a very small product, the concept of sustainable purchasing is now globally applied by Ahold in all its stores. That’s how small can become big. Just step by step.

Before it became such a success, I was not always greeted with a warm welcome. Often, I had to sell the idea to reluctant corporate tigers. In the corporate world the most important thing is to make a profit. That’s why sound sustainability strategies combine people, planet and profit. At Ahold, quite a few people in purchasing found it totally ridiculous that I started working in Africa. When I explained that sustainability was only sustainable when we combined people and/or planet with profit then, and only then, did I get their attention.

If you can’t sell it, it sucks.

As fellow pioneers going through the excitement of being first, you will also experience that it won’t always be easy. Nevertheless, I can assure you that it will be rewarding.  I want to make sure that you understand that any solution can be a sustainable solution. If you can’t make it sustainable, you didn’t think hard enough. That’s the least we can expect from you: don’t be an easy rider.

It was not only in the Netherlands that I was feeling the difficulties of being a pioneer. When I moved to Ghana and South Africa with my family to set up a supply chain for sustainable produce,  I learned the true meaning of being a pioneer and an entrepreneur in a different culture. For example, the first simple truth I learned in Ghana, when people didn’t show up at a meeting, was when somebody told me: “You’ve got the watch, we’ve got the time.”

With so many nationalities in the room, I have no doubt you will run into similar cultural challenges. Working together and overcoming cultural differences is a nice challenge and it will teach you invaluable lessons for today’s diverse working environment.

You will have the opportunity to create and develop a broad international network and use this to your advantage in the future. I, myself, still work with people I know from my time in Ghana on a regular basis. And every connection creates new opportunities.

My time at Ahold and in Africa was a great adventure, but there’s always a time to leave. For me the time came when Ahold needed to bring in more bureaucracy. You can only plant so many trees in a particular forest in one’s lifetime. After my time with Ahold as Vice-President for sustainability I left to start my own company with people that were close business relations and heavy weights in the corporate sustainability world.

The company we founded is called TheRockGroup. We support organizations to play an economically sound role in a sustainable future. We advise individuals, small businesses, multinationals, governments and NGOs.

As advice for all of you, whether you want to go the corporate way, start your own business or join the public sector, I can say this;

Never, ever, lose your guts; follow your passion. Always be prepared to oppose, to discuss, and to leave if necessary. Be true to yourself, to your own principles. At the same time, remember that being passionate doesn’t mean blindly following your own passion. Make sure you translate your passion in an actionable message for whatever organization you’re working for. Beware, even then, bureaucracy can and will kill numerous life changers. In the end it’s your decision: do you have enough guts to make it happen? Even if that means it may disrupt your career.

To be able to do that: Keep your overhead low. A high overhead can be a burden in your own company and makes you less flexible to face certain challenges. But it is even valid for your personal budget. If you keep your cost low, you can make sure that you can quit that corporate job if you get off track or lose your passion. Example: let’s say you bought a house, and the mortgage is killing you, but no problem, your job is paying well. Well, that’s all OK as long as you like the job, otherwise you’re stuck in the middle.

Finally, to be successful: Create a solid network. The connections you make today can lead a long way. Maybe your neighbor sitting next to you will be your future business partner. In a survey they do at the top business schools in the US, alumni state that they value the contacts they acquired during the program more than the quality of the lectures, etc.

The start of your academic year comes with a lot of opportunities. I can present you with one opportunity right now. If you are interested in sustainability and combining it with the corporate world, there is an opportunity to do an internship later this academic year at our company, TheRockGroup.

You can find me in the cloud, on LinkedIn and Twitter, so shoot me a message if you want more info.

I wish you a very challenging year, a dangerous career and I hope we meet again. And quoting Matthew, one of the writers of the New Testament in the Bible: “You are the salt of the earth. But if the salt loses its saltiness, how can it be made salty again?”

 

Posted in Sustainability | Leave a comment

The Christ Matrix

To be a christian or not to be, that’s the question:

THE CHRIST MATRIX
Bible Means Allowed to worship in our service To become a member To lead a ministry To become an elder To become a pastor To be a christian
God blessed them and said to them, “Be fruitful and increase in number; fill the earth and subdue it. Rule overthe fish in the sea and the birds in the sky and over every living creature that moves on the ground.” Drives a car high on carbon emissions ? ? ? ? ? ?
Then God said, “I give you every seed-bearing plant on the face of the whole earth and every tree that has fruit with seed in it. They will be yours for food. 30 And to all the beasts of the earth and all the birds in the sky and all the creatures that move along the ground—everything that has the breath of life in it—I give every green plant for food.” And it was so. Buys ‘boom chicken’ (plofkip) ? ? ? ? ? ?
Marriage should be honored by all, and the marriage bed kept pure, for God will judge the adulterer and all the sexually immoral. Cheats on his partner, looks porn ? ? ? ? ? ?
“‘If any of your fellow Israelites become poor and are unable to support themselves among you, help them as you would a foreigner and stranger, so they can continue to live among you. Tells at parties: All refugees should be expelled ? ? ? ? ? ?
All who are under the yoke of slavery should consider their masters worthy of full respect, so that God’s name and our teaching may not be slandered. Doesn’t give a shit about the rest of the world ? ? ? ? ? ?
In the same way the men also abandoned natural relations with women and were inflamed with lust for one another. Men committed shameful acts with other men, and received in themselves the due penalty for their error. Is a loving homosexual ? ? ? ? ? ?
Do not get drunk on wine, which leads to debauchery. Instead, be filled with the Spirit, Getting drunk ? ? ? ? ? ?
Posted in Sustainability | Leave a comment